دردنیای پیشاهنگی رنگ ها معنای دیگری با آنچه تصور ما از هر کدام است دارند.در واقع این رنگ ها هر کدام نشان از تعالیم و آموزه ها و البته اهداف خاصی دارند که برای اعضا مشخص و شناخته شده هستند.
به این ترتیب نوار سبز در حقیقت به تعالیم اعتقادی اختصاص دارند.هدف از این نوار و آموزه هایش تقویت و تحکیم هویت دینی و ملی اعضا است.
نوار سفید اما نشان از آموزه های اجتماعی و ارتباطی دارد و هدف از این تعالیم هم فعالیت هایی عام المنفعه و بشر دوستانه است.
حدستان درباره نوار قرمز و آموزه هایش احتمالا درست است.این نوار در واقع به اموزه های امدادی و کمک رسانی اختصاص دارد و هدف از این تعالیم آن است که اعضای پیشاهنگی مهارت های امداد و نجات درهنگام حوادث و البته مدیریت بحران را به درستی یاد بگیرند.
در نهایت نوار طلایی شاید همان آموزه های نهایی باشند که می توانند به نوعی مجموع و چکیده ای از آموزه های مربوط به نوارهای سه رنگ قبلی به حساب بیایند.آموزه های مربوط به نوار طلایی همان آموزه های اصلی پیشاهنگی هستند که می توانند به اعضا چالاکی نشاط و تمرین زندگی در شرایط سخت و غیر معمول را بیاموزند.
با این همه اما جالب است بدانید که این نوارها به سن و گروه خاصی ز این اعضا اختصاص پیدا نکرده اند.هر کدام از این نوارها آموزه های ویزه ای را در خود دارند که بسته به سن و گروه اعضا متفاوتند. با این اوصاف در هر سه گروه ابتدائئ راهنمائئ و دبیرستان آموزه های این چهار نوار رنگی به شکل برنامه ریزی شده و هدفمند گنجانده شده اند. البته فراموش نکنید که تعالیم این نوارها با افزایش سن و ارتقا گروه اعضای پیشاهنگی گسترش پیدا می کنند و به مباحث دیگری هم کشیده می شوند. درنهابت اما برنامه ریزی و هدف آن است که یک پیشاهنگ بعد از گذراندن تمام این دوره هاخصوصیاتی داشته باشد که آن را از افراد عادی جامعه متمایز می کند.
